IJsland: Suðurland / Zuidland

Vandaag dachten we een rustig dagje te hebben, maar in deze vakantie is dat tot nu toe nog steeds niet gelukt. Er is hier ook zoveel moois te zien!

Aangezien het gisteren te laat was geworden, reden we vandaag een kleine stukje van de route terug. We begonnen vandaag in de regen en niet zo zachtjes ook, helaas. Dit resulteerde erin, dat we een foto van de “Foss a Sidu” maakten, vanuit de auto.

Aan de overkant bevond zich “Dverghamrar”, een groep van zuilvormig basalt. Inmiddels hadden we onszelf in een poncho gehesen en de regen getrotseerd. Als je de foto goed maakte, zag je tussen de zuilen door de waterval waar we zojuist waren geweest.

De “ Systrafoss” komt net achter het hotel, waarin we overnachten, naar beneden. Aangezien deze het mooiste was vast te leggen op de berg, hier ook met de auto naar toe. Ook deze werd vanuit de auto vastgelegd.

Aan het einde van dit dorpje “Kirkjubæjarklaustur”, is “Kirkjugólf” te bewonderen. Aangezien het zo hard regende, besloten we in het hotel onze regenbroeken op te halen en er later op de dag naar terug te gaan.

Ook de “Stjórnarfoss” werd nog vanuit de auto gefotografeerd.

Dit aangezien er net een bus vol toeristen het gebied aan het verkennen was en wij nog net op tijd een mooie foto konden nemen, zonder personen daarop te hebben.

Op naar eerste geplande stop, de “Fjaðrárgljúfur Canyon”. Helaas was het gesloten (het gebied is herstellende na de vele bezoekers in het gebied).

Wel hebben we nog wel een foto van een mini-waterval kunnen maken, deze was wel zichtbaar vanaf een zijstraatje.

Verder op de route, een korte stop gemaakt om de “Laufskálavarða” te bewonderen. Een lavakam, omringd door stenen, echt een bijzonder fenomeen. Het maken van een steenmannetje (stapelen van stenen), zou je geluk moeten brengen tijdens de reis.

We reden verder richting het plaatsje “Vik”, met onderweg een aantal stops. De eerste was volledig onverwacht. Bijna met slippende banden de auto stilgezet, aangezien er een poolvos te zien was. Snel de camera gepakt om dit mooie beestje vast te leggen. Zo snel hij gekomen was, zo snel was hij ook weer weg.

Met een verhoogde hartslag en dol van blijdschap, op naar het verste punt wat we bezochten vandaag “Kirkjufjara Beach”. Het prachtige zwart zand, maakten een bijzonder geluid onder onze voeten.

Tevens brachten we een bezoek aan het naast geleden “Dyrhólaey Lighthouse” en maakte we een foto’s vanaf het “Dyrhólaey Vieuwpoint”.

Gelukkig was het gestopt met hard regenen en namen we genoegen met miezer. Het was inmiddels al rond lunchtijd, maar de “Loftsalahellir Cave” had onze aandacht getrokken. Uiteraard zijn we hiervoor omhoog geklommen, om erin te kijken.

Op het picknick bankje beneden, hebben we uiteindelijk gekookt en gegeten.

Na de lunch volgende het “Vieuwpoint of Reynisfjara and Dyrhólaey”. Opnieuw zwart zand en een mooi uitzicht naar zee.

De “Reynisdrangar Seastacks”, lijken uit de oceaan te schieten en zijn zeer indrukwekkend. Deze pilaren komen dan ook voor in seizoen 7 van Games of Thrones, op Eastwatch by de Sea. (Ik denk dat we bij thuiskomst maar eens deze serie gaan kijken...)

Om de tweede cave (grot) “Hjörleifshöfði Cave“ te bekijken, moesten we een gedeelte over het zwarte strand rijden.

Minder toeristisch, des te leuker voor ons!

“Pkódvegur rest stop” betekend een rust plek, naast de snelweg. Dit deden we wel op een bijzonder plekje. Het uitzicht wat we hadden betrof lava, bedekt met mos. Toen we erop liepen zakten we er niet in weg (zoals in de sneeuw), maar liepen we heel verend.

Terug aangekomen in het dorpje tankten we weer de auto vol en reden we nog even terug naar “Kirkjugólf”. Aangezien het nu wel droog was, er naar toe gewandeld. De zeszijdig slijtage is het resultaat van afgekoeld lava, scheuren vormen dan horizontaal en hierdoor ontstaat er een uitgebreid platform.