Vanochtend weer heerlijk wakker geworden zonder wekker. Op het gemak aan het ontbijt en onze reis kon weer beginnen. Eenmaal in de auto hebben we nog een ongepland rondje rond de Cave gedaan, op de één of ander manier raken we daar telkens de weg kwijt. We hebben dit gebied nu dus zowel te voet als met de auto verkent. Gelukkig zijn we uit dit labyrint gekomen en konden we onze route naar het oosten gaan maken.
Vandaag weinig stops, maar ontzettend veel vergezichten en indrukwekkend vlaktes met daarin enorme bergen. Waaronder de “Herðubreið” (Tafelberg). Helaas was de bekende“Askja” vulkaan uit het zicht.
Wel gingen we nog een kleine omweg (200km) maken naar het dorpje “Vopnafjörður”. We twijfelde gisteren nog of we wel zover om wilde rijden, maar we hebben er geen moment spijt van gehad. Onderweg zijn we namelijk een kudde rendieren tegen gekomen. Deze zijn zeer zeldzaam om tegen te komen en komen enkel in kleine aantallen in Oost-IJsland voor.
Na dit geweldige moment zijn we doorgereden naar het vissersdorpje, om daar te lunchen. We vonden een mooie picknickplaats en hebben daar een warme maaltijd gemaakt. Heerlijk in de buitenlucht, met een mooi uitzicht.
Eenmaal aangekomen in het dorpje, weer gekeken naar alle bedrijvigheid en we zijn nog foto’s gaan maken op een verlaten steiger.
Ook een kunstwerk in het haventje, van een schip, hebben we kunstig weergeven op de volgende foto.
Kunstwerk in kunstige weergeven.
De originele situatie.
Helaas was de geplande bergpas op onze route gesloten, dus besloten we bijna dezelfde weg weer terug te rijden. We wisten dat we een risico namen om deze bergpas in onze route op te nemen, dus de teleurstelling was niet al te groot.
Op onze terugweg zagen we plots een bord, die ons verwees naar een uitkijkpunt. Wij daar natuurlijk naar toe! Een weggetje van gravel, bracht ons steeds hoger en hoger. Zo hoog zelfs, dat we bijna in de wolken terecht kwamen. Het was echt een hele route om er te komen en aan het begin van de route was duidelijk aangegeven dat de weg dood liep.
Na dit geweldige uitzicht, ontdekte we dat de weg niet gelijk op hielt. Toch nieuwsgierig waar deze weg ons naar toe zou brengen. Deze weg staat niet op de kaart en de weg liep toch dood? Dan maar een paar satellietbeelden bekijken.... en ja hoor, een verborgen weg over de top van de berg. Wij dus weer op pad. Hoe gaaf was dit! Op sommige punten was het eventjes lastig om er doorheen te komen, maar dit was een route om nooit meer te vergeten.
Wat ook echt een geweldig fenomeen is, zijn meren bovenop de berg, zeker zoals deze gevuld zijn met glasierwater wat een prachtige blauwe kleur geeft. Op onze ontdekte route hebben 2 van zulke meren mogen bewonderen, “Nykurvatn” en “Puriðarvatn”.
Het weer vandaag was nogal wisselvallig en we wisten regelmatig een regenboog te spotten. Zoiets blijft toch mooi!
Vandaag redelijk optijd aangekomen in ons hotel, waar we lekker vroeg onder de wol zijn gegaan. Morgen verder “Austurland” verkennen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten