Terug, naar waar het allemaal begon.

Het is dan toch echt zover gekomen, de laatste volle dag IJsland. Deze ochtend waren we echt heel vlot, zonder dat we het door hadden. Toen we bij het hotel vertrokken hadden we het gevoel dat het rond 11 uur was, echter was het nog voor 9 uur.

We gingen west-waards, richting Selfoss. Maar natuurlijk eerst de “Grande Finale”. We hadden nog een paar puntjes op onze kaart te gaan.

Via het plaatsje “Vik” reden we naar “Solheimasandur”. Dit is een gecrasht Amerikaans DC Marine vliegtuig. Echter hadden ze de weg er naar toe afgesloten. Een IJslandse ondernemer heeft de weg opgekocht en bied nu een pendeldienst met een bus aan. Wil je niet ongeveer € 20,- p.p. betalen, dan kan je ook te voet... 7km heen en 7km terug (richttijd 3 á 4 uur lopen in totaal). Heel erg leuk zo’n vliegtuig, maar ons niet gezien. Voor de kijkers thuis, dit is hem.

Ps. Foto helaas niet zelf genomen.

Maar nu, na zoveel gletsjers gezien te hebben, wilde we er nu toch echt wel één van heel dichtbij zien. Volgens onze info kon dat bij de “Sólheimajökull gletsjer”. Het weer was vandaag heel erg wisselvallig, we hadden ons dus goed ingepakt voor regen, sneeuw en kou. Na een pitte wandeling, aangekomen aan de voet van een mega gletsjertong.

En ja hoor, we konden erop! Zover je nog zonder speciale uitrusting kon lopen, zijn we gewandeld. Dit was echt heel gaaf om te doen. Natuurlijk was het goed oppassen waar je liep, maar het was redelijk goed begaanbaar.

Zoals al eerder gezegd te hebben, een dag zonder waterval is een dag niet op IJsland geweest. We hebben vandaag een drietraps-raket, om te beginnen bij “Skógafoss”. Het was duidelijk te merken dat het weer beter begint te worden en dat het paasweekend is begonnen. Het begint nu echt wel drukker te worden, voor ons dus tijd om te gaan vertrekken. Wij zijn meer van het individuele ipv het massale. Toch was “Skógafoss” een mega indrukwekkende waterval. Het water komt van een hoogte van 60m naar beneden zetten. Wat een geweld!

De tweede waterval voor vandaag was de “Gluggafoss” (ook wel Merkjárfoss genoemd). Gelukkig, weer rust. We hebben heerlijk staan genieten van deze smalle waterval, met veel richting veranderingen in zijn val.

Safe the best for last en dat hebben we gedaan! “Seljalandsfoss” De mega waterval waar je achterlangs kan lopen. Het was hier weer heel druk, maar het maakte ons niet uit. Zo blij als twee kinderen stonden we daar, helemaal doorweekt achter de waterval. Dit was de kers op de taart, wat een geweldige afsluiter!

Na deze indrukwekkende waterval, zijn we al vroeg naar onze volgende overnachtingsplek gereden. Dit keer slapen we in een Cottages. Eenmaal daar aangekomen, de auto leeg gemaakt en ons voorbereid op onze terugreis naar huis.

IJsland was geweldig, indrukwekkend en al helemaal onvergetelijk! Wat een geweldige reis hebben we mogen maken.

Video Special - Norðurland & Austurland - ICELAND

Suðurland / Zuidland

Vandaag dachten we een rustig dagje te hebben, maar in deze vakantie is dat tot nu toe nog steeds niet gelukt. Er is hier ook zoveel moois te zien!

Aangezien het gisteren te laat was geworden, reden we vandaag een kleine stukje van de route terug. We begonnen vandaag in de regen en niet zo zachtjes ook, helaas. Dit resulteerde erin, dat we een foto van de “Foss a Sidu” maakten, vanuit de auto.

Aan de overkant bevond zich “Dverghamrar”, een groep van zuilvormig basalt. Inmiddels hadden we onszelf in een poncho gehesen en de regen getrotseerd. Als je de foto goed maakte, zag je tussen de zuilen door de waterval waar we zojuist waren geweest.

De “ Systrafoss” komt net achter het hotel, waarin we overnachten, naar beneden. Aangezien deze het mooiste was vast te leggen op de berg, hier ook met de auto naar toe. Ook deze werd vanuit de auto vastgelegd.

Aan het einde van dit dorpje “Kirkjubæjarklaustur”, is “Kirkjugólf” te bewonderen. Aangezien het zo hard regende, besloten we in het hotel onze regenbroeken op te halen en er later op de dag naar terug te gaan.

Ook de “Stjórnarfoss” werd nog vanuit de auto gefotografeerd.

Dit aangezien er net een bus vol toeristen het gebied aan het verkennen was en wij nog net op tijd een mooie foto konden nemen, zonder personen daarop te hebben.

 Op naar eerste geplande stop, de “Fjaðrárgljúfur Canyon”. Helaas was het gesloten (het gebied is herstellende na de vele bezoekers in het gebied).

Wel hebben we nog wel een foto van een mini-waterval kunnen maken, deze was wel zichtbaar vanaf een zijstraatje.

Verder op de route, een korte stop gemaakt om de “Laufskálavarða” te bewonderen. Een lavakam, omringd door stenen, echt een bijzonder fenomeen. Het maken van een steenmannetje (stapelen van stenen), zou je geluk moeten brengen tijdens de reis.

We reden verder richting het plaatsje “Vik”, met onderweg een aantal stops. De eerste was volledig onverwacht. Bijna met slippende banden de auto stilgezet, aangezien er een poolvos te zien was. Snel de camera gepakt om dit mooie beestje vast te leggen. Zo snel hij gekomen was, zo snel was hij ook weer weg.

Met een verhoogde hartslag en dol van blijdschap, op naar het verste punt wat we bezochten vandaag “Kirkjufjara Beach”. Het prachtige zwart zand, maakten een bijzonder geluid onder onze voeten.

Tevens brachten we een bezoek aan het naast geleden “Dyrhólaey Lighthouse” en maakte we een foto’s vanaf het “Dyrhólaey Vieuwpoint”.

Gelukkig was het gestopt met hard regenen en namen we genoegen met miezer. Het was inmiddels al rond lunchtijd, maar de “Loftsalahellir Cave” had onze aandacht getrokken. Uiteraard zijn we hiervoor omhoog geklommen, om erin te kijken.

Op het picknick bankje beneden, hebben we uiteindelijk gekookt en gegeten.

Na de lunch volgende het “Vieuwpoint of Reynisfjara and Dyrhólaey”. Opnieuw zwart zand en een mooi uitzicht naar zee.

De “Reynisdrangar Seastacks”, lijken uit de oceaan te schieten en zijn zeer indrukwekkend. Deze pilaren komen dan ook voor in seizoen 7 van Games of Thrones, op Eastwatch by de Sea. (Ik denk dat we bij thuiskomst maar eens deze serie gaan kijken...)

Om de tweede cave (grot) “Hjörleifshöfði Cave“ te bekijken, moesten we een gedeelte over het zwarte strand rijden. 

Minder toeristisch, des te leuker voor ons!

“Pkódvegur rest stop” betekend een rust plek, naast de snelweg. Dit deden we wel op een bijzonder plekje. Het uitzicht wat we hadden betrof lava, bedekt met mos. Toen we erop liepen zakten we er niet in weg (zoals in de sneeuw), maar liepen we heel verend.

Terug aangekomen in het dorpje tankten we weer de auto vol en reden we nog even terug naar “Kirkjugólf”. Aangezien het nu wel droog was, er naar toe gewandeld. De zeszijdig slijtage is het resultaat van afgekoeld lava, scheuren vormen dan horizontaal en hierdoor ontstaat er een uitgebreid platform.

Het begon al donker te worden, dus kwam het mooi uit dat we ‘klaar’ waren voor vandaag.

Nou ja klaar, we maakten nog een mooie compilatie over noord- en oost IJsland. Zie de video:

Gletsjers

Gisteren bij het inchecken in het hostel, gevraagd naar een kamer op een rustig plekje. Het resultaat, heerlijk geslapen en wakker geworden van onze wekker. Deze hadden we voor de zekerheid gezet, aangezien we vandaag een aantal wandelingen op het programma hadden staan. We pakten onze spullen, stapten de auto in en reden naar een rustig plekje om te ontbijten. We deden dit niet in het hostel, aangezien het er vrij druk was. In totaal hadden ze wel 120 kamers.

We zagen op de kaart dat je aardig dichtbij de gletsjer “Heinabergsjökull” kon komen. We reden hiervoor 8km op een gravelweg, met vele kuilen en plassen. 

Nadat we de auto geparkeerd hadden, volgde er een wandeling over verschillende grote stenen en keien. Er was een soort van optimale route uitgezet, maar het bleef goed uitkijken waar je kon lopen. 

Terug bij de auto, hadden we nog even onze drone gepakt, om het gebied van boven vast te leggen. Geweldig, hoe je kan zien hoe de gletsjer is gevormd.

Nadat we weer terug waren op de doorgaande weg, keken we verschrikt naar onze benzine meter. Dit betekende helaas, dat we niet tot het volgende dorpje zouden halen. Dit inschattingsfoutje betekende een kleine stukje van de de route terug te rijden. Gelukkig heeft IJsland een prachtig landschap.

Wat we deze vakantie nog niet hadden gezien, waren drijvende ijsschotsen. Deze hebben we bij “Jökulsárlón” bekeken. Dit is het bekendste en grootste gletsjermeer in IJsland en is pas ontstaan in de jaren 1934-1935. De totale oppervlakte is rond de 18km2.

Aan de overkant van de brug, op “Diamond Beach”, hebben we aangespoelde ijskristallen bekeken. We liepen hiervoor een stuk over het zwarte strand.

  

Dat je goed om je heen moet blijven kijken, was vandaag zeker aan de orde. De gehele dag was het al wat grijs en mistig. Bij het passeren van een hotel, viel ons oog op een waterval. We konden niet de gehele waterval zien en daarom besloten we de auto te parkeren en een klein stukje heuvel opwaarts te klimmen. De “Norafoss” liet zich prachtig zien.

De “Svínafellsjökull” is een kleine gletsjertong, van de grote Vatnajökull, hier in het zuiden van IJsland. We konden deze gletsjer eenvoudig bereiken, al ging het beklimmen wel iets moeilijker. Dit kwam omdat de stenen al aardig nat waren geworden en er soms wat modder voorbij spoelde. 

De laatste twee watervallen van vandaag, combineerden we in 1 wandeling. Voor “Magnúsarfoss”, was het ongeveer 20min lopen. De verdere klim naar boven, van 4 km  totaal, bracht ons bij de “Svartifoss”. Deze laatste staat bekend om èèn van de mooiste hier, dit vanwege de basalt rotsformaties met de vertikaal gerichte kolommen. Onderaan de waterval lagen veel afgebroken stukken steen. Aangezien het gletsjerwater kraakhelder is, zou het geen kwaad kunnen om er een slokje van te nemen. 

Magnúsarfoss

Svartifoss

Tijdens het bekijken van deze twee watervallen begon het hard te regen en toen we bijna bij de auto waren nog harder. Snel de natte jassen, handschoenen en mutsen af en zitten. De auto eerst maar even laten draaien, voordat we wegreden. Na ongeveer 45min kwamen we bij het hotel aan in “Kirkjubeajarklaustur”. Hier overnachten we twee nachten.