Sneeuwroute

Goedemorgen, we werden wakker door een hard geluid buiten wat we niet konden plaatsen. Snel opende we het gordijn, om te zien waar het geluid door kwam. Twee enorme vrachtwagens reden voorbij, met ieder een grote sneeuwschuiver voorop. Ja, het had vannacht weer flink gesneeuwd. 

We besloten te gaan eten en daarna er snel op uit te gaan. Geweldig! Overal sneeuw, waar buiten de paden nog geen enkele voetstap of autoband geweest was.  De route van vandaag zou ons bij goed weer het topje van de Hekla berg moeten laten zien, maar het was grauw in de lucht. Toch hadden we een goed gevoel dat deze dag onvergetelijk zou worden. We maakten de auto sneeuw vrij en gingen op pad. 

Onze eerste stop bracht ons bij de Urriðafoss (foss= waterval). Een enorm uitgestrekte waterval in verschillende lagen, we kwam ogen tekort. Doordat het regende en hard waaide, stapte toeristen maar kort uit hun auto. Wij daarin tegen hebben dikke (ski) pakken gekocht, die ons tegen de regen en wind beschermen. Door moeders gebreide muts op (met een gat erin voor de staart) en gaan! Ook van de aanschaf van onze wandelschoenen, hebben we nog geen moment spijt gehad.

  

De weg die we daarna opdraaien, was lang en recht. Veel paarden staan hier buiten, soms in groepjes bij elkaar en soms samen. 

Helaas was het nog steeds grauw en konden we het topje van de Hekla berg net niet zien. 

Ter info, dit is de voet van de berg, “De Hekla berg” ligt er achter.

Op de route naar de berg kwamen we over een klein bruggetje heen, waaronder prachtig helder water stroomden.

De route bracht ons op paden, waar nog maar een enkele auto gereden had. De auto’s die ons tegemoet kwamen, hadden aanhangwagens met sneeuwscooters erop. Even dachten we eraan om te keren, gelukkig hebben we het niet gedaan. Wat een prachtig landschap heeft IJsland te bieden. Onze lunch nuttigden we aan de rand van de weg, bij een energiecentrale op water. 

De terugweg was weer een hele onderneming, maar zo geweldig.

Terug aangekomen in het dorpje hebben we de auto weer volgetankt en een aansteker gekocht (leuke combi haha).. Zodoende konden in onze auto koken, op de zelf meegebrachte pitjes. We hadden hiervoor een mooi plekje gevonden, met het uitzicht op een vuurtoren. Na het eten kregen we als toetje een beetje zon, wat een prachtig contrast gaf tegen de witte sneeuw en de donkere lucht aan de andere kant. 

 

De weg terug naar het guesthouse ging zonder uitdagingen, aangezien dat de route 1 is. 

(Route 1 is de ringroute op het eiland en dus goed onderhouden en sneeuw vrijgemaakt)