Het meest noordelijkste punt van onze reis.

Gisterenavond nog met een mede logé hier in het Guesthouse zitten praten. Hij vroeg ons ook netjes hoelaat wij zouden opstaan, aangezien hijzelf vroeg eruit moest om te gaan werken. Gelukkig deed hij ook zachtjes en hebben we heerlijk geslapen.

Vandaag gingen we op ons gemak de plaatsjes rondom Ísafjörður verkennen.

In het eerste plaatsje “ Flateyri” was er weinig te bekennen. Het was er erg verlaten en wat rommelig. Echter is ons voordeel dat de mensen hier veel dingen buiten laten staan, dat we een mooie foto van de vele sneeuwscooters hier hebben kunnen maken.

Onderweg terug uit het dorpje reden we langs een toren, hoog gestapeld van stenen. Deze stenen zie je nauwelijks tot niet terugkomen in de huidige huizenbouw, dus vroegen wij ons af hoelang dit er al zou staan. Helaas stond er geen bordje bij en konden we er op de kaart ook niks over vinden. Het antwoord op de vraag wat het is geweest, blijven we je helaas verschuldigd.

Het uitzicht vanaf deze plek was echter ook geweldig. We worden er elke keer opnieuw stil van.

Toen we eenmaal verder reden, zagen we iets wat we niet konden plaatsen. Een houten balken constructie, waaraan iets ophing.

Lang duurde deze spanningsboog niet, aangezien de geur ons tegemoet kwam bij het openen van onze autodeuren. We liepen er op af, om de vissen beter te bekijken. Al snel misselijk wordend van de geur, stapte we weer terug in onze auto. Ondanks de circulatie aan verse lucht in de auto, bleef de geur nog lang in onze neus hangen.

In het tweede plaatsje “Suðureyri” was het al net zo uitgestorven. We reden door, aangezien een smal pad langs het water onze aandacht had getrokken. Wat raar, die vislucht kwam weer terug. We keken eens goed om ons heen en zagen toen iets in het water liggen.

We trokken hard aan het touw, wat vastgeknoopt was aan een boei op de kade. Een dode walvis was het gevolg: jakkes!

Van de ene verbazing naar de volgende. De lange tunnels die hier in de bergen gemaakt zijn. Zo indrukwekkend, dat we er een video van gemaakt hebben.

Via “Hnífsdalur” uiteindelijk doorgereden naar “Bolungarvik”. Dit laatst genoemde plaatsje is het meest noordelijkste puntje, waar we in IJsland zullen komen met onze reis. Aangezien het tijd was om te lunchen, dit gelijk dan ook maar daar gedaan.

Na onze lunch, op onze terugweg, zijn we nog gestopt bij de visafslag in het dorpje “Bolungarvik”. We hebben de auto stil gezet op een strategisch punt, zodat we alle bedrijvigheden goed konden zien. Het was een komen en gaan van kleine vissersbootjes, die gelost werden van de dagvangst.

Op het gemak teruggereden naar ‘ons’ eigen dorpje. We hadden bedacht onze huurauto maar een opfrisbeurt te geven. In IJsland hoef je hiervoor niet te betalen en je auto is je er erg dankbaar voor.

Nadat we nog een laatste foto hadden genomen van een te roestig huis hier op de hoek, teruggegaan naar het guesthouse.

Rond 16:00 uur zaten we lekker saampjes te kaarten, met een warme thee in onze handen. Het was vandaag een wat koudere dag, maar dat mocht de pret niet drukken.